15/09/2026
Bazı yükler bize ait değildir. Ama onları taşımaya devam edip etmeyeceğimiz bize bağlıdır.
Aile içinde yalnızca sevgiyi, gelenekleri ve güzel anıları aktarmayız.
Bazen korkular, öfkeler, suskunluklar, kırgınlıklar ve ilişki biçimleri de kuşaktan kuşağa geçer.
Bir çocuk, anne ve babasının yaşadıklarını; onlar da kendi anne ve babalarından öğrendiklerini farkında olmadan sonraki nesle taşıyabilir.
Ta ki aileden biri bu döngüyü fark edene kadar…
“Ben bunu çocuklarıma aktarmayacağım.” dediği anda değişim başlar.
Bu, geçmişi suçlamak değildir.
Anne-babayı ya da büyükleri yargılamak da değildir.
Geçmişi anlamak, bize ait olmayan yükleri fark etmek ve sonraki nesle daha sağlıklı bir ilişki biçimi bırakmayı seçmektir.
Belki de bazen bir ailede en büyük değişimi yapan kişi,
döngüyü devam ettirmeyen kişidir.
Sizce ailelerde en çok hangi davranış kuşaktan kuşağa aktarılıyor?