22/07/2014
Abbas Paksoy (686 Şiir)
Pazarcı
Pazarcı
Malı, tablaya akşamdan doldurur.
Sabah erkenden, pazarı buldurur.
Kan ter içinde, benzini soldurur.
Durmaz kısmetini arar, pazarcı.
Böyle bir telaşla, pazara koşar.
Yer bulamayınca, haline şaşar.
Düzeni kurunca, dilleri coşar.
Gür sesi ile bağırır, pazarcı.
Kimi köyden gelir, kimi şehirden.
Kimi yoldan geçer, kimi nehirden.
Kimi zakkum içer, kimi zehirden.
Bir ekmek peşine düşer, pazarcı.
Güneş yükselir, müşteriler gelir.
Gelen müşteriyi, kendinin bilir.
Satış yapamazsa, orda dikilir.
Sesini kesip de susar, pazarcı.