26/05/2026
Bazen kişi kendi hayatında büyük bir tehdit olmadığı halde sürekli tetikte hisseder. Zihni dinlenmek istese bile beden alarmda kalmaya devam eder.
Çünkü bazı kaygılar yalnızca bireysel deneyimlerden değil, kuşaklar boyunca aktarılan hayatta kalma biçimlerinden de beslenebilir.
Travma her zaman açık hatıralarla taşınmaz.
Bazen ilişkilerdeki güvensizlikte, sürekli kontrol ihtiyacında, dinlenirken hissedilen suçlulukta ya da “hep güçlü olmak zorundayım” hissinde yaşamaya devam eder.
Bugün seni yoran bazı tepkiler, geçmişte birilerinin hayatta kalmasına yardımcı olmuş olabilir.
Ama sinir sistemi değişebilir.
Beden yeniden güven öğrenebilir.
Sürekli hayatta kalma modunda yaşamak zorunda değilsin.
İyileşme; geçmişi yok saymak değil, onun seni yönetmek zorunda olmadığını fark etmektir.