19/05/2016
19 Mayıs 1919... İki yol vardı önlerinde; biri kolay, parlak vaatlerin göründüğü, kutsal amaçların bulunmadığı, teslimiyete giden yol…
Öteki ise; çileli, bedeli ağır, ölüm gibi görünen yol; ZAFERE GİDEN YOL…
Birileri teslim olmaya karar vermişti…
Yıllardır cephelerde; ölen, yiten, biten bir milletin çocukları aynı kararda değillerdi…
İstiklâle aşıktılar…Onsuz yaşamaktansa ölmeyi tercih ederlerdi…
Yokuşlarda susamaya alışkın, zorluğun usanmaz arkadaşı bu millet, yine ağır bir sınavla karşı karşıyaydı.
Onu, bu yokuştan düzlüğe çıkaracak, acılarını paylaşacak, düşünen, akıllı önderini arıyordu.
Zor meydanlara çıkmak yürek isterdi. Her yürek de bu yükü taşıyamazdı. Allah, bir kez daha uğrunda kendini feda etmekten geri durmayan bu asil millete yardımını esirgemedi.
Bu cesur yürekli milletin beklediği ÖNDER, Samsun’daydı.
Onları haysiyetli bir mücadeleye çağırıyor, ya Şehit ya da Gazi olarak zafer kazanmaya davet ediyordu... ONLAR İSE ÖLMEYE ÇOKTAN KARAR VERMİŞLERDİ…
