18/08/2014
7 Adımda Diyabetle Kendini Sevmek
“Kendini sevmek, kendimiz için gerçekten sağlıklı bir şey yapmamıza izin verir. Beni küçümseyen ve daha kötü hissetmeme neden olan kafamın içindeki sesler yerine şiddetle arzu ettiğim anlayış ve şefkati kendime uzatıyorum.”
Bazı günler bir paket patates cipsi (üstüne de lokma) yemek istiyorum. Yorganın altına saklanıp, kan şekerimi kontrol etmeyi düşünmek istemiyorum. Diyabetin yükünü alt etmek için kullandığım yöntemlerden bir tanesi olan “kendini sevmek” en sıklıkla baş vurduğum araçtır.
Kendini Sevmek nedir?
Kendini sevmek, kendimiz için gerçekten sağlıklı bir şey yapmamıza izin verir. O, benim utanca karşı panzehirimdir. Beni küçümseyen ve daha kötü hissetmeme neden olan kafamın içindeki sesler yerine şiddetle arzu ettiğim anlayış ve şefkati kendime uzatıyorum. İnsanların davranışlarını değiştirmeleri için utandırıldıkları veya hataları yüzlerine vurulduğu zaman gerçekten tam ters sonuç alındığı yıllar süren araştırmalar neticesinde ispatlanmıştır. Kendini sevmek, zarar veren mesajları etkisizleştirir, bir insan olarak değerimizi gerçekten hissetmemizi ve daha az heyecan ve stres yaşamamızı sağlar.
Destek gereksinimi hissettiğim zamanlar tedirgin edici hisler duymaya başlarım, kendime sevgim iyi hissetmem için gerçekten neye ihtiyacım olduğuna karar vermemi ve diyabetimin günlük gereksinimlerini yapabilmem için harekete geçmemi sağlar. Hsilerimin beni durdurmasındansa, İleriye gitmek için her zaman bir yolum vardır. Diyabetinizi kritik eden iç sesimiz idare ettiğinde isyankar hislerle dolup cinnet geçirebiliriz. Yorganın altında saklandığımda, bir yanım biliyor ki hayata verdiğim değeri hiçbir yerde bulamayacağım. Beni ileri götüren kendi düşüncemi kontrol altına almam için hemen çok çabuk bir şey yapmam gerek.
Kendini sevmek, kibir ile çok farklıdır. Ve çok fazla kibirin getirdiği düşüş ile gelmez. Çok fazla kibir, defansiv olmaya, devamlı sosyal durum mukayeselerine ve kendi değerin hakkında sorgulamaya yol açabilir. Çok fazla kendini sevme ise birçok insana nazik olmaya ve anlamaya sebep olur.
Kendini Daha Fazla Sevmek için Ne Yapmalı
Kendini daha fazla sevmek bunaldığımız ve heyecanlandığımız zaman beynimizdeki kavga etme, kaçma, donma ve müdafaaya geçme çemberini engeller. Bu büyük bir adımdır. Kafamızda bizi geri besleyen çembere bir engel koymadıkça, düşüncelerimiz çılgınlaşır ve panik atak ve genel anksiyeteye sebep olur.
“Şekerim YİNE yüksek, ne kadar zaman sürecek bu?. Bu neden hep bana oluyor? Bunu nasıl durduracağımı bilmiyorum – ya bu yıllar boyu olmaya devam ederse? Ben engelli olacağım. Daha iyi yapmam lazım. Çok sinirleniyorum, çok aptalım ¬¬– bunu nasıl düzelteceğimi bilmiyorum,” gibi düşünceleri aklımızda evirip çeviririz.
Kendini Sevmek için 7 Adım
1. İç sesim beni kritik etmeye başladığını fark ettiğim zaman, düşüncemi durdurur ve o anda olanı tanımlarım. “Yine kendimi suçluyorum harekete geçmek için.” Farkındalık dediğimiz bu adım çok önemlidir ve öğrenilebilinir.
2. Kalbimin veya midemin üzerine bir elimi koyarım ve bir arkadaşımı rahatlattığımı düşünürüm. Bunun biraz kulağa garip geldiğini biliyorum ama inanın ki vücutlarımız şefkatli bir dokunuşa mutlaka cevap verir.
3. Kendime şu soruyu sorarım, “Şu an gerçekten neye ihtiyacım var?” Cevabını hemen bilmiyorsam, beklerim. Belki anlaşılmaya veya duyulmaya ihtiyacım olduğunu hissederim. Belki görünüşte normal bir hayat yaşıyormuşum gibiyse de bir organı kopyalayarak yaşamamı kimse takdir etmiyor. Belki yorgunum ve korkuyorum ve sadece birinin gelip bana yardım etmesini istiyorum. Karşılanmayan ihtiyaçlarımızı, çektiğmiz duygusal ızdıraplarımızın farkına vararak anlayabiliriz.
4. Neye ihtiyacım olduğunu anladığım zaman—belki daha fazla dinlenme—Kendime, “Diğerlerinin de buna ihtiyacı var” derim. Her insanın ihtiyacı olanı anlayıp kendimi normale döndürünce anksiyetem de anında azalır. Başkalarının da benim gibi hissettiğini hatırlayınca kendimi o kadar da yalnız hissetmem.
5. Bir sonraki adımda ne yapacapımı bilmiyorsam, kendime “En yakın arkadaşım benim için ne yapardı ve şu an bana ne derdi?” diye sorarım. Başkalarının bize iyi davranmalarından çok mutlu oluruz ama bazen kendimize nazik ve iyi davranamayız. Eğer bir arkadaşınız sizin durumunuzda olsaydı ona ne yapardınız diye düşünürseniz, kendinize de o şekilde davranmayı düşünebilirsiniz.
6. Kendime ne dediğime dikkat ederim, örneğin bu yaptığım aptalcaydı dersem, dediğimi hemen yutar ve unuturum. Kendime bu nazik değildi derim. 3. Adıma geri döner ve yeniden başlarım.
7. Gerçekten heyecanlı olduğum zaman “Zor bir andan geçiyorum. Bu anlar benim hayatımın bir parçası. Kendime iyi olmaya izin verebilir miyim. Şu an ihtiyacım olan iyiliği alabilir miyim.”
Bu şekilde kendime davranışım çok daha sağlıklıdır. Durumumu kabul edip, gerçekle yüzleşip, hepimizin zor anlarının olduğunun farkına varırım. Bir adım geri atıp yüzleştiğimiz kolaylıklar ve zorluklara rağmen hayatın ne kadar çok huzur ve ilintilerle dolu olduğunu görürüz.
Not: Diabetes Daily’den tercümedir.
