Çocuklarımız, bebeklikte bizi neşelendiren, kahkahalara boğan sevimli varlıklarımız olsa da yaşları ve istekleri arttıkça, çocuklarımızla aramızdaki mesafe de git gide artmaktadır. Doğuştan ya da sonradan sağlık durumu bozulan çocuklar, diğer çocuklara nazaran daha problemli olup ve duygusal dünyasında sorunlar yaşadığı da kaçınılmaz bir gerçek olarak karşımıza çıkar. Çocukların duygusal durumları geleceklerinde çok önemli bir rol oynar, sevgisiz ya da ilgisiz çocuklar; ilerde sevmeyi veya bir insan ya da canlı ile ilgilenme konusunda başarısız, sevgisini gösteremeyen bireye dönüşeceklerdir. Bu döngü sürekli devam ettiği takdirde, çocuklar sevgisiz ve ilgisiz büyüyecek ve kişisel ve psikolojik sorunları olan yetişkinler olarak topluma karışacaklardır. Örnek vermek gerekirse, çok dayak yiyen ve annesi ya da babası tarafından sürekli hareket edilen dalga geçilen çocuklar, bir süre sonra aşağılık kompleksine kapılıp, diğer arkadaşlarının ailelerini gördükçe, kendi ailesinden soğuyacak ve içine kapanıp, sevgisiz ve kişilik bozukluğuna sahip bir birey olarak büyüyecektir. Yetişkinlik döneminde ise, sevgisini belli edemeyecek, ve kendi çocuğuna da gösteremeyecektir. Bu nedenle, Çocuklarımızın hem psikolojik hem de fizyolojik gelişimlerini takip etmek, bir sorunda bu sorunu göz ardı etmeyip mutlaka, çocuğumuzla beraber biz de Öğrencilere Eğitim Koçluğu hizmeti veren bireylere ya da kurumlara başvurmalıyız.
