03/12/2022
මම පංතියට ආව වෙලේ ඉදන් වෙනදා හිනා වෙලා ගෙදර වැඩ මතක් කරන පුංචි දුව අද කලබල වෙලා කොල කෑල්ලක මොනාදෝ ලිය ලිය යාලුවෝ කිප දෙනෙක්ට යවනවා . මන් ඒ පැත්ත බලද්දී පොත දිහා බලන් ඉන්නවා වගේ රඟපානවා..
වෙනදා ලස්සනට පාඩම අහන් ඉන්න මේ පුංචි දුවගේ මුණ අදුරු වෙලා..
මං කාටත් නොදැනෙන්න හොරෙන්ම එක කොල කෑල්ලක් අරගෙන දිග ඇරලා බලද්දී තිබුනේ පහල තියෙන පුංචි සටහන..
හොර පාලකයෝ සුර සැප විදිදී අපේ පුංචි පැටව් එක දවසක් පාසලට එන්න ලොකු සටනක් කරනවා. ලස්සනට තිබුණු අපේ රට මුන් ඔක්කොම එකතු වෙලා විනාශ කරලා.
තව ටික දවසකින් පෝසතුන්ට පමණක් අධ්යාපනය සීමා වේවි. දැන් රටේ තත්වෙත් එක්ක පොතක් , පෑනක් අරන් දෙන්න ගොඩක් හැකියාවක් දෙමාපියන්ට නෑ.
ඇයි පුතේ අද සල්ලී ගෙන්න බැරි උනාද..??
සර් සල්ලී ගේන්න ගෙදර සල්ලී නෑ ඉස්සර වගේ.. තාත්තට, අම්මා අපි හරි අමාරුවෙන් ජීවත් වෙන්නේ.. කඩේකට ගිහින් එද්දී තාත්තා සතියක් මහන්සි වෙලා හොයපු සල්ලි විනාඩියෙන් ඉවරයි..
අපි හැමොටම අමාරුයි තමා පුතා මොනා කරන්නද..?
මට තව රුපියල් 10 ක් මදි හවස ගෙදර යන්න. මං යාලුවෝ 5 දෙනෙකුට මේ වගෙ ලිව්වා. සෙනුකාට ලිව්ව එක තමා සර් ගත්තේ.. අනේ අම්මට නම් කියන්න එපා මෙහෙම ළමයින්ගෙන් සල්ලී ඉල්ලනවා කියලා.
මට විශ්වාස නෑ සර් මේ ලස්සන ස්කෝලෙට දිගටම එන්න පුලුවන් වෙයිද කියලා...
ඇයි සර් පුංචි අපට මෙච්චර දුකක්..
😥
වචන එන්නේ නැතුව ළමයෙක් ඉස්සරහ ගොත ගැහුණ පලවෙනි අවස්ථාව මගේ ජීව්තේ..
ගුරු ජීවිතයේ මතක සටහන් ❤
ප්රබෝද සම්පත් ගුරුතුමාගේ මුහුණු පොතේ පිටුවකින්...
