01/11/2026
Ma ahayn safar kaliya…
waxay ahayd la kulan qalbigayga dhexdiisa ah.
Waxaan imid anigoo daalan, qalbi culus sida buur,
ilmo qarsan, su’aalo aan jawaab u helin,
iyo nolol aan marar badan is weydiiyay:
“Ilaahay ma i maqlayaa?”
Markii aan indhahayga ku dhuftay Kacbada…
wax walba way aamusmeen.
Dunidii oo dhan hal daqiiqo ayay istaagtay.
Waxaan dareemay inaanan kaligey ahayn.
In aanan lumin.
In aan weli la ii jeclaanayo, xitaa markaan is necbahay.
Laakiin Kacbadu kaliya iima noqon qurux…
waxay ii noqotay xasuus Aakhiro.
Mar kasta oo aan eegana,
waxaan xasuustaa maalinta Yawmal-Qiyaamo –
maalin aanan waxba la iman doonin
marka laga reebo qalbi Alle u laaban.
Waxaan halkan ku bartay in jabku uusan dhammaad ahayn,
ee uu yahay bilow.
In ilmadu aysan tabar-darro ahayn,
ee ay tahay qalbi Rabbigiis u cararaya
isagoo ka baqaya maalinta la istaajin doono hortiisa.
Waxaan imid anigoo culays sita…
laakiin waxaan ka tegi doonaa anigoo rajo wada,
anigoo og in dunidu mar dhammaan doonto,
laakiin waxa qalbigayga ku qoran halkan
uu ii ifin doono maalinta xisaabta.
Cimradani ma ahayn camal kaliya…
waxay ahayd bogsasho,
waxay ahayd dib u dhalasho,
waxayna ahayd ballan aan naftayda la galay:
in mar kasta oo aan Kacbada xasuusto,
aan xasuusan doono Aakhiro,
oo aan u diyaargaroobo maalinta
aan Rabbigay la kulmi doono.
Ilaahayow, qalbiga halkan ku nastay
ha u oggolaanin inuu mar kale lumiyo jidkaaga 🤍
